yoru.
夜

ก่อนเริ่มดู

โลกที่เราอาศัยอยู่...เป็นเพียงที่พักชั่วคราวของสรรพสิ่งและ “เวลา” ก็เป็นเพียงผู้เดินทางที่ผ่านไปโดยไม่หวนกลับ แต่ในวันที่ท้องฟ้าแตกออก—เผย “ดวงตาแห่งหายนะ” ที่จ้องมองลงมาทุกชีวิตบนผืนดินก็เริ่มดับสิ้น พื้นที่กว้างใหญ่กลายเป็นแดนต้องห้ามผู้คนเรียกมันว่า “เขตแห่งจุดจบ” จากซากปรักหักพังของอารยธรรมสิ่งใหม่เริ่มถือกำเนิด—ชีวิตที่ไม่ควรมี การตื่นขึ้นของสิ่งเกินมนุษย์และเสียงสะท้อนของอดีตที่ยังคงก้องอยู่เหนือห้วงเวลา ในโลกที่ความตายกลายเป็นจุดเริ่มต้นมนุษย์จะสามารถค้นหาความหมายของ “การมีชีวิตอยู่” ได้หรือไม่หรือแท้จริงแล้ว...เราทุกคนต่างเป็นเพียงเศษเสี้ยวของกาลเวลาที่จ้องมองกันและกันอยู่ในความว่างเปล่า